και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο» 1232 1343 Athens in a poem

και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο»

Οἱ δρόμοι κόκκινες γιομάτοι ἐπιγραφὲς τρανὰ τὴν ὥρα διαλαλοῦν τὴν ὁρισμένη. Ἀγέρας πνέει βορεινὸς ἀπ᾿ τὶς κορφὲς κι ἀργοσαλεύουνε στὰ πάρκα οἱ κρεμασμένοι. Μὲς στὴν Ἀθήνα ὅλα τὰ πρόσωπα βουβὰ καὶ περπατᾶν ἀργὰ στοὺς δρόμους «ἐν κινδύνῳ» ὡς τὶς ἑφτὰ ποὺ θ᾿ ἀκουστεῖ «Σιστὰς Μοσκβὰ» καὶ στὶς ὀχτὼ (βαλ᾿ τὸ σιγὰ) «Ἐδῶ Λονδίνο».

Τα εντελβάις των Εξαρχείων 1024 553 Athens in a poem

Τα εντελβάις των Εξαρχείων

Ξύπνησες με την επιθυμία να σκοτώσεις. Γευόμενος την ευωδιά των κρίνων. Τα μάτια σου οι φύλακες της αθωότητας σου. Οι ελπίδες σου τα λιγοστά εντελβάϊς.

σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα ο Λέοναρντ Κοέν 1000 1500 Athens in a poem

σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα ο Λέοναρντ Κοέν

Θυμάμαι τη μητέρα μου σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα τριάντα τριάντα πέντε χρόνια πριν, ένα θέαμα από τον Θεοδωράκη εκείνα τα υπέροχα τραγούδια-

για ένα ποίημα του Πολυτεχνείου 468 255 Athens in a poem

για ένα ποίημα του Πολυτεχνείου

ΙΙ Ο ένας γράφει συνθήματα στους τοίχους ο άλλος φωνάζει συνθήματα πάνω απ’ τους δρόμους ο τρίτος φοράει το παράθυρο τραγουδάει ανοιχτός Ρωμιοσύνη Ρωμιοσύνη τους τραυματίες τους κουβάλησαν στη βιβλιοθήκη

Ιλισσός 640 428 Athens in a poem

Ιλισσός

Ήταν εντελώς στα αρχίδια μου αν αυτό το ποτάμι λεγόταν Ιλισσός Αυτό που είχε σημασία, ήταν ότι ήταν το μοναδικό μέρος που μπορούσα να χωθώ για να ξεφύγω από τους μπάτσους Μπήκα από την είσοδο στην Καλλιθέα κι άρχισα να τρέχω μέσα στο στεγασμένο τσιμεντομένο ποτάμι ώσπου έτρεχα στο απόλυτο σκοτάδι χωρίς να βλέπω εντελώς…

Οδός Πανδρόσου 985 658 Athens in a poem

Οδός Πανδρόσου

Πολυαγαπημένες εικόνες της Αθήνας Στη συνοικία της Πλάκας δίπλα στο Μοναστηράκι ένας δρόμος λαϊκός με μαγαζιά πολλά.

Όταν με στίχους πρέπει να κρατήσεις ένα σώμα 426 640 Athens in a poem

Όταν με στίχους πρέπει να κρατήσεις ένα σώμα

Όταν έφευγα μέσα στον συμμοριτοπόλεμο απ’ τα χωριά του Όταν έφευγα όπου γεννήθηκα εν Ι.Π. Μεσολογγίου Όταν έφευγ’ από το Μεσολόγγι που δεν επέστρεψα όταν έφυγα Όταν κατεβαίνοντας απ’ το σχολείο στο Χαλάνδρι Όταν απέναντι στα χάνια και τη μικρή στενή οδό για να περάσω Όταν η Φιλοθέη ήταν ένας κινηματογράφος

Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ 640 426 Athens in a poem

Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ

Βρέχει Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ Μόνο από δάκρια πνιγόταν χωρισμένων και απολυμένων Και από σφαίρες… γέλια παιδιών… σιωπές εραστών… Καφέδες και τσιγάρα φοιτητών καφάσια με φρούτα και λαχανικά σε πάγκους τα Σάββατα

Με γέννησε το Μεταξουργείο 640 427 Athens in a poem

Με γέννησε το Μεταξουργείο

Σχεδόν ογδόντα χρόνια – είναι πολλά αυτά που μας χωρίζουν. Με γέννησε το Μεταξουργείο με άρπαξε από της Κατοχής τα δόντια η Κεφαλλονιά και με φανάτισε Σου γράφω τώρα από το κάποτε πολύδροσο Χαλάντρι εγώ ο πρώτος σου πακιστανός ο αόρατος άνθρωπος

Αθήνα: Το χωριό που έγινε πρωτεύουσα 640 434 Athens in a poem

Αθήνα: Το χωριό που έγινε πρωτεύουσα

Eκπομπή από τη Μηχανή του Χρόνου  (13.07.2014) για τα πρώτα βήματα της πρωτεύουσας.

μια αδέσποτη νύχτα στην πόλη 640 429 Athens in a poem

μια αδέσποτη νύχτα στην πόλη

Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά… Πρόκειται περί αγάπης ή αναμνήσεως της αγάπης; Παντού στην Αθήνα τραύματα νωχελικά Μόνον η αδέσποτη νύχτα της μένει ακόμα δική μας Σαν σκυλί σαν προδομένη αγάπη σαν διάχυτο λαϊκό τραγούδι Γιομάτο ευγένεια.

βόλια στους δρόμους της Αθήνας 1472 982 Athens in a poem

βόλια στους δρόμους της Αθήνας

και κατά συνέπεια η ποίηση είναι μια υπόθεση αντικοινωνική. Πιστεύει σε λέξεις και ιδεογράμματα και δεν βλέπει λόγου χάρη πως άλλο ένα δέντρο να ξαπλωθείς στον ίσκιο του κι άλλο το ίδιο δέντρο να πάρεις την ξυλεία του.

Καλοκαίρι. Κι αυτή η μοιραία πόλις η Αθήνα 1024 719 Athens in a poem

Καλοκαίρι. Κι αυτή η μοιραία πόλις η Αθήνα

Καλοκαίρι. Κι αυτή η μοιραία πόλις η Αθήνα σωστό καμίνι που μες στα πυρωμένα του ντουβάρια εμείς (σα δροσερά κλωνάρια) νυχταμέρα καρβουνιάζουμε.

Αθήνα προπολεμική, υπερτονική, κατατονική 640 478 Athens in a poem

Αθήνα προπολεμική, υπερτονική, κατατονική

Αθήνα προπολεμική-μεταπολεμική Και συ καφενείο-το καρύδι μέσα στο κλουβί

τρομαγμένα πρόσωπα στην Αθήνα: 1938 480 611 Athens in a poem

τρομαγμένα πρόσωπα στην Αθήνα: 1938

Ένα ταξίδι στην Αθήνα, όνειρο χαδεμένο είκοσι χρόνια.

Urban frame no 9: Αιξωνή: η ουτοπία του Δημήτρη Πικιώνη 640 424 Athens in a poem

Urban frame no 9: Αιξωνή: η ουτοπία του Δημήτρη Πικιώνη

Η Αιξωνή είναι ένας από τους συνοικισμούς της Άνω Γλυφάδας. Οριοθετείται δυτικά από τη λεωφόρο Βουλιαγμένης και συνορεύει στα νότια με την Άνω Βούλα. Πρόκειται για μια περιοχή με έντονο ανάγλυφο εδάφους, καθώς βρίσκεται σκαρφαλωμένη στη νοτιοδυτική πλαγιά του Υμηττού, και αρκετά υψηλή αξία γης -λόγω της γειτνίασης με το βουνό και της απρόσκοπτης θέας…

δρόμοι φτιαγμένοι με φωνές και χαλίκια / Lefteris Poulios, ‘Roads’ (1973) 640 426 Athens in a poem

δρόμοι φτιαγμένοι με φωνές και χαλίκια / Lefteris Poulios, ‘Roads’ (1973)

Δρόμοι – στιλπνά σκούρα χταπόδια τούτης της χώρας μου, που πάνω σας δίχως μορφή και δίχως βάρος πορεύεται το μέλλον.Κούρσες, πούλμαν, δεξαμενόπλοια, κάποιο ποδήλατο και κανένα σπουργίτι που κυλά τις αόρατες ρόδες του πάνω στην άσφαλτο.

οδός Σοφοκλέους, 1959 640 426 Athens in a poem

οδός Σοφοκλέους, 1959

Δεν έχω τίποτα γι’ αυτήν εδώ τη γυναίκα ούτε λύπη, ούτε κατανόηση, ούτε φωτιά για το τσιγάρο της

φευγιό στο Λυκαβηττό 640 360 Athens in a poem

φευγιό στο Λυκαβηττό

Κι ἀνέβηκα! Καὶ ξέφυγα! Καὶ χάμου ἡ Ἀθήνα σὰ νὰ πέθανε. Τὰ μύρα βουνίσια μὲ χτυπήσανε. Τριγύρα τὰ πεῦκα εἶναι προστάτισσα φρουρά μου.

Λένορμαν 218 424 640 Athens in a poem

Λένορμαν 218

Το ντοκιμαντέρ “Καπνεργοστάσιον” πραγματεύεται την ιστορία, το παρόν και το μέλλον ενός εξαιρετικού δείγματος βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, του Πρώην Δημόσιου Καπνεργοστασίου, επί της οδού Λένορμαν, με άξονα και φίλτρο την πολιτιστική του αξιοποίηση.

poetic reality no11: Η έκρηξη της μικρής φόρμας: Για τα ‘χαρτάκια’ του Γιώργου Πρεβεδουράκη, Πανοπτικόν, 2016. 585 360 Athens in a poem

poetic reality no11: Η έκρηξη της μικρής φόρμας: Για τα ‘χαρτάκια’ του Γιώργου Πρεβεδουράκη, Πανοπτικόν, 2016.

πάντως να το ξέρετε: τις καλύτερες θηλιές τις φτιάχνουνε στην Αθήνα έχουμε χρόνο- δεν έχουμε αυτό κι αν είναι κέρμα Χαρτάκια. Εναλλακτικά φέιγ-βολάν για πορείες. Πολεμοφόδια για εθισμένους. Εφημερίδες για φυλακισμένους. Τα κρατάς βαθιά μέσα στην τσέπη σου, τα κρεμάς στον τοίχο. Βγάλτε τα ρολόγια από το σπίτι∙ μετρήστε τον χρόνο με ‘χαρτάκια’. περασμένα μεσάνυχτα…

Στους διαδρόμους της Αθήνας 640 400 Athens in a poem

Στους διαδρόμους της Αθήνας

Συμφόρηση κυκλοφορίας… Στους διαδρόμους της Αθήνας μες στη βροχή δαιμονισμένα όλα μαζί κορνάρουν τα φορεία

Όχι μαμά, δεν μπορούμε να περιμένουμε στην οδόν Ερμού 797 1024 Athens in a poem

Όχι μαμά, δεν μπορούμε να περιμένουμε στην οδόν Ερμού

Όχι μαμά, δεν μπορούμε να περιμένουμε στην οδόν Ερμού σαράντα χρόνια για να φτάσουμε στον Άγνωστο, δεν μπορούμε στην οδόν Ερμού σαράντα χρόνια, όχι μαμά στην Ερμού σαράντα χρόνια, δεν φτάσαμε ακόμα στο Σύνταγμα δεν φτάσαμε στον Άγνωστο

αφίσα για τα 2 χρόνια Athens in a Poem! 640 453 Athens in a poem

αφίσα για τα 2 χρόνια Athens in a Poem!

Μπορείτε να βρείτε τη συλλεκτική αφίσα για τα 2 χρόνια του Athens In a Poem στον παρακάτω σύνδεσμο, για να την κατεβάσετε και να την εκτυπώσετε σε μέγεθος Α3: https://athensinapoem.com/wp-content/uploads/2016/05/athens-in-a-poem_afisaA3.jpg

editorial no3: 2 χρόνια Athens in a poem! 530 480 Athens in a poem

editorial no3: 2 χρόνια Athens in a poem!

Άλλος ένας χρόνος και ω, τι διαδρομές! Νιώσαμε το ποίημα της πόλης να χτυπά μέσα στη μηχανική καρδιά της! Στην Ηφαίστου, στη Συγγρού, στην Αναπαύσεως, στη Ζήνωνος, στην Πατησίων, στη Μενάνδρου, στο Πέραμα, στον Πειραιά, στην Κοκκινιά, στο Δουργούτι, σε πλατείες, αλλά και γύρω από τη Βουλή και γύρω-γύρω από την πλατεία Ομονοίας. Είδαμε την πόλη να κινείται. Να συνομιλεί…

αηδόνια στον Κολωνό, ατσάλι στα Φάληρα 780 520 Athens in a poem

αηδόνια στον Κολωνό, ατσάλι στα Φάληρα

(Μονόλογος της Ελλάς) Ξαλάφρωσα από κάθε περιττό, απ’ τη μεγάλη αγγάρεια να στοχάζομαι, να μιλάω και να γράφω, να διαλέγω τους δημίους μου — προσφέρνονται μονάχοι!

σε μια λαϊκή πολυκατοικία 960 960 Athens in a poem

σε μια λαϊκή πολυκατοικία

Ανεβάζαμε τις πίκρες μας. Κατεβάζαμε τα όνειρά μας. το ισόγειο απαράλλαχτο. Στο τρίτο αδειάζαμε το Νώντα.

κάπου στην Αθήνα 49 χρόνια πριν 640 436 Athens in a poem

κάπου στην Αθήνα 49 χρόνια πριν

Ακόμη δεμένος στον πάγκο. Είχα γίνει ένα με τον πάγκο. Μια μύγα που πιάστηκε στα σαρκοβόρα φυτά. Αυτές τις στιγμές δεν υπάρχεις.

Οι δρόμοι της Αθήνας καλοκαίρι του ’74 (Όταν εσύ κι η μνήμη σου) 480 360 Athens in a poem

Οι δρόμοι της Αθήνας καλοκαίρι του ’74 (Όταν εσύ κι η μνήμη σου)

Όταν η στροφή στην Αλβάνιτσα και το πέρασμα στο Μπέλετσι μέσα απ’ το ποτάμι. Όταν εκείνο το ποτάμι με τις πέτρες του στη Ήπειρο, τ’ άλλο στην Ιταλία. Όταν ο σκουριασμένος σκελετός του αυτοκινήτου στο Βυζίτσι. Όταν ο δρόμος για τον Αγιαντρέα και το κόκκινο σπίτι. Όταν οι μπανιέρες στο Κατάκωλο μέσα στην ήσυχη θάλασσα.…

η θλίψη της δημιουργίας κάποτε στο Μοναστηράκι 640 426 Athens in a poem

η θλίψη της δημιουργίας κάποτε στο Μοναστηράκι

Αλήθεια, πριν από πόσα χρόνια καθίσαμε σ’ αυτό το τραπέζι κι αρχίσαμε την τελευταία παρτίδα; Έξω η μεγαλούπολη, οι σταθμοί γεμάτοι, οι μετανάστες κλαίνε οι πυροσβεστικές αντλίες είναι η κραυγή του μίσους που ανάβει τις μεγάλες πυρκαγιές οι δρόμοι ανάστατοι σαν τις σκέψεις ενός μανιακού, τα παράθυρα ανοιχτά σαν παγίδες και στην οδό Αγίας Θέκλας…

poetic reality no10: «Α, δρόμε ωραίε με τον αέρα της ξενιτιάς»: Για την ποιητική συλλογή Διασπορά (2015) του Γιώργου Καρτάκη. 2048 1365 Athens in a poem

poetic reality no10: «Α, δρόμε ωραίε με τον αέρα της ξενιτιάς»: Για την ποιητική συλλογή Διασπορά (2015) του Γιώργου Καρτάκη.

Δια+σπείρειν. Διασπορά. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε την Αρχαϊκή περίοδο (800-600 π.Χ.) για να περιγράψει την αποίκηση στη Μικρά Ασία και τη Μεσόγειο υπονοώντας, όπως γράφει ο Martin Baumannn, μια διαδικασία διασκορπισμού και διάσπασης σε διάφορα μέρη χωρίς να υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στα επιμέρους στοιχεία.[1] Ο όρος «διασπορά» σήμανε αργότερα την εξορία των Εβραίων από την…

στην κάτω Ερμού με τα φαντάσματα 1600 1200 Athens in a poem

στην κάτω Ερμού με τα φαντάσματα

μου αρέσει να περπατάω στην Ερμού όχι στην πάνω Ερμού με τα μπραντνειμς στην κάτω Ερμού με τα φαντάσματα έχω δει αρκετά εκεί να σουτάρουν πρέζα να κάνουν ορθοπεταλιές να χορεύουν βαλς τελευταία μάλιστα ακολούθησα ένα με κατάλαβε, μου λέει τι θες να δω που πας μόνο έλα μου λέει και μπαίνει στον αρχαιολογικό χώρο…

η καθολική Αρμονία του Δημήτρη Πικιώνη (1887-1968) 599 594 Athens in a poem

η καθολική Αρμονία του Δημήτρη Πικιώνη (1887-1968)

Περπατώντας επάνω σε τούτη τη γη, η καρδιά μας χαίρεται με την πρώτη χαρά του νηπίου την κίνησή μας μέσα στο χώρο της πλάσης, την αλληλοδιάδοχη τούτη καταστροφή κι αποκατάσταση της ισορροπίας που είναι η περπατησιά. Δημήτρης Πικιώνης, Συναισθηματική Τοπογραφία, 1935. Από τη σειρά «Παρασκήνιο» ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του Δημήτρη Πικιώνη. Η…

τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών 508 311 Athens in a poem

τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μετς. Κάνουν ό,τι λάχει.

the cyanide pill – για την Ποίηση και κατά του Ρατσισμού (21 Μαρτίου) 1755 1512 Athens in a poem

the cyanide pill – για την Ποίηση και κατά του Ρατσισμού (21 Μαρτίου)

Amnesty International has accused European leaders of “double speak” over a deal to return migrants to Turkey. The leading human rights charity said the deal failed to hide the EU’s “dogged determination to turn its back on a global refugee crisis”. Under the plan, migrants arriving in Greece will be sent back to Turkey if…

διάσπαρτα θεμέλια στον Κεραμεικό 800 1200 Athens in a poem

διάσπαρτα θεμέλια στον Κεραμεικό

Είδα και είδα θησαυρούς από κόκαλα: σωρούς κατάλευκους και μια στούπα χορτάρι κι ας έβρεχε. Κυλούσε ο Ηριδανός σε λάστιχα ποτίσματος κι αλλού ντιζελομηχανές αντλούσαν βούρκο από αρχαίες τρύπες.

poetic reality no9: Ποιήματα θαμμένα στο χώμα (τα Μακρονησιώτικα του Γιάννη Ρίτσου στο σήμερα) 1200 804 Athens in a poem

poetic reality no9: Ποιήματα θαμμένα στο χώμα (τα Μακρονησιώτικα του Γιάννη Ρίτσου στο σήμερα)

Ένας ήλιος από πέτρα ταξίδεψε πλάι μας, καίγοντας τον αγέρα και τ’ αγκάθια της ερημιάς, τ’ απόγεμα στάθηκε στην ούγια της θάλασσας σαν κίτρινος γλόμπος σ’ ένα μεγάλο δάσος θύμηση. Γιάννης Ρίτσος, «Γνωριμία», Μακρονησιώτικα, 1957. Σε κάποιο άλλο χρόνο, σε κάποια άλλη εποχή, θα μπορούσαν να είναι μια εγκατάσταση τέχνης, ένα σχόλιο για την εξορία,…

πετούν επάνω από την πόλι 460 260 Athens in a poem

πετούν επάνω από την πόλι

Σε ωρισμένους τόπους ονομάζουν τα χέρια χέρες. Στα Ακροκεραύνια πετούν γυπαετοί. Στις πανωσιές σουρώνει η θάλασσα και αναγαλλιάζει. Στις ανοικτές πλατείες τα παιδιά πετούν τον Μάρτη χρωματιστούς αετούς από χαρτί.

με ένα λεωφορείο της γραμμής στην πόλη της Αθήνας (διασχίζεις τον πλανήτη γη) 850 664 Athens in a poem

με ένα λεωφορείο της γραμμής στην πόλη της Αθήνας (διασχίζεις τον πλανήτη γη)

«Στέκια μεταναστών και προσφύγων» (27 Μαΐου 2015 – Από τη σειρά ντοκιμαντέρ «Τα Στέκια – Ιστορίες Αγοραίου Πολιτισμού») Η Αθήνα ως σύγχρονη πρωτεύουσα είναι ένα σταυροδρόμι διαφορετικών ιδεών και πολιτισμών. H κάμερα της εκπομπής συναντάει όσους ζούνε σε αυτήν την πόλη, ανεξαρτήτως εθνικότητας και καταγράφει μια σκληρή πραγματικότητα που, παρόλη την βαρβαρότητα της, αποπνέει τρυφερότητα…

Δραπετσώνα 150 150 Athens in a poem

Δραπετσώνα

στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά Τάσος Λειβαδίτης, «Δραπετσώνα», 1960.

Νίκος Καρούζος – σε αντιδικία με το σύμπαν 700 492 Athens in a poem

Νίκος Καρούζος – σε αντιδικία με το σύμπαν

Το άκουσα να σχίζει αθέατο με την επιμονή του θεού διδαγμένη στο ακέραιο τα βράδια της Αθήνας χρωματισμένα ώς τον αέρα στην εσχάρα που κρύβει την αληθινή όψη των μαγαζιών άκουσα το τριζόνι να διδάσκει τη μοναξιά μας μέσ’ στην οδό Σταδίου συντριμμένο απ’ τους ήχους της ύλης αλλ’ ανίκητο.

Urban frame no8: no man’s land – no man’s refuge: Ελαιώνας. 640 426 Athens in a poem

Urban frame no8: no man’s land – no man’s refuge: Ελαιώνας.

Στον πρόλογο του «Οιδίποδα επί Κολωνώ» ο τυφλός, πια, βασιλιάς της Θήβας φτάνει στην Αττική, συνοδευόμενος από την κόρη του Αντιγόνη. Της ζητά να σταθούν λίγο, για να ξεκουραστεί και τη ρωτά σε ποιόν τόπο έχουν φτάσει. Η Αντιγόνη, περιγράφοντας τον αττικό Ελαιώνα, στον οποίο βρίσκονταν, απαντά: Δύστυχε πατέρα μου Οιδίποδα, τα τείχη που περιζώνουν…

Αθήνα, 1950 500 391 Athens in a poem

Αθήνα, 1950

Αθήνα 1950 Ίσως στη ζωή μας δεν γίνεται να τραγουδάμε να τραγουδάμε δυνατά, μελωδικά, στον πάνω τόνο Έχει καημούς η ζωή μας Έχει πένθη Πένθη από ανθρώπους και όνειρα.

από Αθήνα για Αντίς Αμπέμπα / Nikolas Kalas, ‘Black is Beautiful’ 735 459 Athens in a poem

από Αθήνα για Αντίς Αμπέμπα / Nikolas Kalas, ‘Black is Beautiful’

Η Αβυσσινία που ξέρω δεν έχει χαρτογραφηθεί εμψυχωμένα αντικείμενα γυρνούν δεξιά κι αριστερά αποξεραμένα κόκκαλα καμήλων κι οι καβαλάρηδές τους κι αυτοκινήτων «πόντιακ» οι οδηγοί τους σκόρπιοι εδώ κι εκεί στην άμμο της ερήμου. Αυτό δεν μοιάζει όπως οραματίστηκε τον Γολιάθ ο Μέμλινγκ κι ούτε πως έννοιωσε την κομμούνα ο Ρεμπώ. Η αλχημεία των εικόνων…

«Η ουτοπία είναι εδώ κάτω απ’ τα τσιμέντα» (Οι δρόμοι της Αθήνας / Streets of Athens) 1056 715 Athens in a poem

«Η ουτοπία είναι εδώ κάτω απ’ τα τσιμέντα» (Οι δρόμοι της Αθήνας / Streets of Athens)

Photographs of Manolis Tsafos Μusic by: Stress – Athens Burning Γενιά του Χάους – Κοινωνικά Υποπροϊόντα Γενιά του Χάους – Χορός της Σιωπής Stress – Αθήνα

Εισάγετε τον κωδικό: captcha

Our website uses cookies, mainly from 3rd party services. Define your Privacy Preferences and/or agree to our use of cookies.