η αμφιβολία ανάμεσα Πανεπιστημίου και Σταδίου 1277 1920 Athens in a poem

η αμφιβολία ανάμεσα Πανεπιστημίου και Σταδίου

Αυτοκτονία είναι η αμφιβολία ανάμεσα Πανεπιστημίου και Σταδίου είναι η σύγχυση της απροπόνητης ομπρέλας

Η Τέχνη του Δρόμου στα Εξάρχεια – inExarchia.gr 830 502 Athens in a poem

Η Τέχνη του Δρόμου στα Εξάρχεια – inExarchia.gr

Video-ντοκιμαντέρ του inExarchia. Μια προσπάθεια να συγκεντρώσουμε εικόνες από το πολύχρωμο και μυστήριο αστικό τοπίο των Εξαρχείων και τη λογική πίσω από αυτό. Εικόνες από τους τοίχους και τους δρόμους από τα τελευταία χρόνια μέχρι σήμερα στα Εξάρχεια, απόψεις από τους street artists αλλά και από κατοίκους και θαμώνες της περιοχής, για όλο αυτό το…

VICE SPECIALS: «Η Ιστορία Πίσω από τις Αντιδράσεις στο Σχολείο του Περάματος» 1050 590 Athens in a poem

VICE SPECIALS: «Η Ιστορία Πίσω από τις Αντιδράσεις στο Σχολείο του Περάματος»

Tο ελληνικό γραφείο του VICE παρουσιάζει στον ANT1 το ντοκιμαντέρ “Η ιστορία πίσω από τις αντιδράσεις στο σχολείο του Περάματος” που αφορά την ιστορία πίσω από τις αντιδράσεις για την υποδοχή παιδιών προσφύγων στο Δημοτικό σχολείο του Νέου Ικονίου. Στο Δημοτικό σχολείο του Νέου Ικονίου, στο Πέραμα, τον Ιανουάριο του 2017 οι γονείς των μαθητών…

κάποιος να πυρπολήσει την Ακρόπολη 1280 960 Athens in a poem

κάποιος να πυρπολήσει την Ακρόπολη

Στον Ευγένιο Αρανίτση I Ξυπνήσαμε μια μέρα σε μια χώρα που η καλοσύνη ήταν μια λέξη που είχε φθαρεί. Ψάξαμε το δρόμο για τη θάλασσα, δεν τον βρήκαμε.

Αθήνα, πόλη επική και χαμένη 1280 720 Athens in a poem

Αθήνα, πόλη επική και χαμένη

Ακόμα φοβάμαι ν’ ανοίξω την πόρτα το βράδυ. Κι αν καμιά φορά ανέμελος πετάγομαι στο δρόμο, ένα χέρι είναι, όπως και τότε, που πισθάγκωνα με δένει, ενώ ξοπίσω μου αόρατοι φυλάγαν να μ’ αρπάξουν νομάτοι τρεις χιλιάδες, μαγκουροφόροι, τέως χίτες, κουκουλοφόροι και ραβδάτορες της τρισενδόξου Μεσσηνίας. Αθήνα, πόλη επική και χαμένη.

ενώ στην Άγκυρα και στην Αθήνα τα πλήθη διαδηλώνουν 1000 662 Athens in a poem

ενώ στην Άγκυρα και στην Αθήνα τα πλήθη διαδηλώνουν

Δεν είμαι Τούρκος, όμως κι εγώ πατώ στη Μεσόγειο. Οι Τούρκοι στα βιβλία είναι αιμοδιψείς, όμως θαυμάζεις τι προσεκτικά φέρνουν το ποτηράκι του τσαγιού και το ακουμπούν στα χείλη, τραγουδούν αμανέδες.

ανεβαίνοντας τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με τον Νίκο Καζαντζάκη 850 578 Athens in a poem

ανεβαίνοντας τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με τον Νίκο Καζαντζάκη

Καθώς ο Κητς διαβάζοντας τον Όμηρο του Τσάπμαν έβλεπε πέρα να περνούν τα πλοία των αχαιών κι άκουγε για τον Έκτορα και τις Κυκλάδες, έτσι κι εγώ στο θρύλο σου περπάτησα μικρός απ’ την «Οδύσσεια», τη «Ρουσία» και τον «Πρωτομάστορα».

η σιωπή πού πίστεψε στο Πέραμα 1000 669 Athens in a poem

η σιωπή πού πίστεψε στο Πέραμα

Δεν υπάρχει πιο γαλάζιο χρώμα από το χρώμα του ύπνου καθώς τον διασχίζουν τα βλέφαρα του ασυρματιστή ο θάνατος, σουλατσέρνοντας με τις ριγέ πυτζάμες στη γέφυρα, τοκίζει τη διάρκειά του μετρώντας τις μέρες του με τις νύχτες μας

Η Αθήνα είναι ο δικός μου Ατλαντικός 1217 960 Athens in a poem

Η Αθήνα είναι ο δικός μου Ατλαντικός

Η Αθήνα είναι ο δικός μου Ατλαντικός Σοκάκι/Κύμα Λεωφόρος/Θάλασσα Καμπίνα το κονάκι μου Κουκέτα η κάμαρά μου

περπατητής μοναχικός στο δρόμο που ξεκινά από την Αθήνα για την Ελευσίνα 800 533 Athens in a poem

περπατητής μοναχικός στο δρόμο που ξεκινά από την Αθήνα για την Ελευσίνα

Ἀπὸ τὴ νέα πληγὴ ποὺ μ᾿ ἄνοιξεν ἡ μοίρα ἔμπαιν᾿ ὁ ἥλιος, θαρροῦσα, στὴν καρδιά μου μὲ τόση ὁρμή, καθὼς βασίλευε, ὅπως ἀπὸ ραγισματιὰν αἰφνίδια μπαίνει τὸ κύμα σὲ καράβι π᾿ ὁλοένα βουλιάζει. Γιὰ ἐκεῖνο πιὰ τὸ δείλι, σὰν ἄρρωστος, καιρό, ποὺ πρωτοβγαίνει ν᾿ ἀρμέξει ζωὴ ἀπ᾿ τὸν ἔξω κόσμον, ἤμουν περπατητὴς μοναχικὸς στὸ δρόμο…

σε μια μικρή διαδρομή στην Προποντίδος προς την Καλλίπολη 630 433 Athens in a poem

σε μια μικρή διαδρομή στην Προποντίδος προς την Καλλίπολη

Ἴσως ἴσως μικρὸ ζωύφιο ἴσως ὅταν πέσαν στὸ ἴσως τὸ ἀπόγευμα ὁ καιρὸς τὸ βλέμμα τὰ μαλλιά Μπερδεύτηκαν τὰ λόγια κι οἱ προθέσεις σὲ μιὰ μικρὴ διαδρομὴ στὴν Προποντίδος πρὸς τὴν Καλλίπολη

παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Αττική και δε βρίσκεται πουθενά / George Seferis, In the Manner of G.S. (1936) 1280 853 Athens in a poem

παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Αττική και δε βρίσκεται πουθενά / George Seferis, In the Manner of G.S. (1936)

Τι θέλουν όλοι αυτοί που λένε πως βρίσκουνται στην Αθήνα ή στον Πειραιά;

κι ένας κωδωνοκρούστης σκυφτός 500 313 Athens in a poem

κι ένας κωδωνοκρούστης σκυφτός

Όμορφη πόλη η Αθήνα τη νύχτα Ακρόπολη έως Φιλοπάππου και Πνύκα κι ανάμεσα εκεί κάτι σπίτια που’ χουν κάτι σφίγγες σιρίτια,

στη Δραπετσώνα μας 2268 1512 Athens in a poem

στη Δραπετσώνα μας

Στα δρομάκια του συνοικισμού μας αναστήθηκε χτες ο Χριστός. Άξαφνα, τον είδαμε να περπατάει δίπλα μας. Παρά τρίχα να μην τον πάρουμε είδηση, τόσο πολύ σού έμοιαζε, αδερφέ μου, τόσο πολύ τού έμοιαζες, αδερφέ μου. Αυτός δεν συλλογίστηκε την μπόχα. Αυτός δεν συλλογίστηκε τις λάσπες, το σκουπιδαριό.

Νάχα ψωμί, μύδια και τυρί 350 277 Athens in a poem

Νάχα ψωμί, μύδια και τυρί

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζη, βρισκόμαστε έξω από το σαράι. Δεν αρχίζουμε τα κάλαντα από δω, μήπως ο Πασάς φιλοτιμηθεί και μας δώσει καμιά λιρίτσα; ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Λιρίτσα θα μας δώσει, για καμιά κλωτσίτσα; ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ελα Καραγκιόζη μου, ας αρχίσουμε τα κάλαντα. Να, θ’ αρχίσω εγώ πρώτα, κι εσύ θα με ακολουθήσεις. (Αρχίζει ο Χατζηαβάτης να τραγουδά τα γνωστά…

Χριστούγεννα 1943 – γιορτινές μέρες πυκνοκατοικημένες κι ο γέρος εθνικός κήπος 321 330 Athens in a poem

Χριστούγεννα 1943 – γιορτινές μέρες πυκνοκατοικημένες κι ο γέρος εθνικός κήπος

Οι γιορτινές μέρες πυκνοκατοικημένες γυναίκες αγκαλιάζουν πράσινα κλωνιά δεν κλαίνε κι ο γέρος εθνικός κήπος κουβαλάει στις πλάτες του τρεις πεθαμένους κύκνους

Το βράδυ στρώναμε να κοιμηθούμε στη ταράτσα 1280 720 Athens in a poem

Το βράδυ στρώναμε να κοιμηθούμε στη ταράτσα

Αυτή είναι η ιστορία ενός χαρταετού που δεν είχα ποτέ. Μπορεί να έπαιζα στα μάρμαρα του Θησείου που άλλο δεν είχαν στο μυαλό τους παρά μόνο πώς –με χρόνια με καιρούς– θα ξαναγύριζαν στο χώμα

σ’ αυτό τον κόσμο τον παράφρονα της φυλακής 1024 685 Athens in a poem

σ’ αυτό τον κόσμο τον παράφρονα της φυλακής

Τσιμέντο και σίδερο στον πνιγμένο αέρα πανάρχαια γόησσα Αθήνα γυαλίζει τ’ άσπρο σου στήθος απόψε άσε με να σου το σφίξω μέχρι να πονέσεις χύνοντας κόκκινο γάλα καθώς θ’ ακούς το τραγούδι της συνουσίας παράμερα στα δεντράκια δύο μαθητών του γυμνασίου και το ρυθμό της καρδιάς μου σ’ αυτό το βράδυ των μεθυσμένων συντριβανιών του…

τραγούδι στον Υμηττό 2048 1365 Athens in a poem

τραγούδι στον Υμηττό

Βαθειὰ μέσ’ ἀπ’ τοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας Κι ἀπ’ τὰ σπίτια, βαθειά, τ’ ἀραδιασμένα, Μενεξεδένιο φέγγει τ’ ὅραμά σου, Καὶ χαράζεις ὁλάπλωτη ραχούλα Σὲ γαλανὸ ἡλιοστάλαχτο στεφάνι, Μελιχρὲ τῆς Ἀθήνας παραστάτη.

ένα άσωτο παιδί στην πάχνη του Σαρωνικού 1242 1242 Athens in a poem

ένα άσωτο παιδί στην πάχνη του Σαρωνικού

Γέλιο τῶν θεῶν, Σαρωνικέ, πάντα μεγάλε, ποὺ δρομεῖς, τοῦ πλοίου μας εὐλογία, ὅμοια γαλήνη σου βαθιὰ κι ὅμοια βαθιὰ θ᾿ ἀκούαμε μεῖς ἐδῶ τὴν τρικυμία.

ο Οδυσσέας στην Ομόνοια 1280 720 Athens in a poem

ο Οδυσσέας στην Ομόνοια

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Μνήμη Μήτσου Αλεξανδρόπουλου Κι όμως κι αυτοί ξεκίνησαν κάποτε με τη χαριτωμένη αφέλεια και την κρυφή ματαιοδοξία ν’ αναμορφώσουν τον κόσμο. Ξεκίνησαν όλοι μαζί, καθένας χώρια, και τόδαν και τόβλεπαν: καθένας για ένα δικό του λόγο, μια ξεχωριστή φιλοδοξία, στεγασμένη κάτω από μια μεγάλη ιδέα, έναν κοινό σκοπό, – διάφανη στέγη που κάτω…

Αθήνα, σ’ αγαπάω να της λες, 2017 960 960 Athens in a poem

Αθήνα, σ’ αγαπάω να της λες, 2017

Μας πονάει και μετά κλαίει Και θέλει χάδια και αγκαλιές Και Αθήνα μου, σ’αγαπάω να της λες…

Ώρα επτά με τα ραδιόφωνα ανοιχτά 1280 960 Athens in a poem

Ώρα επτά με τα ραδιόφωνα ανοιχτά

Ομορφιά στου δειλινού τον πλαγίαυλο αργά που πάνε οι λυπημένοι μέσ’ στα φυλλώματα του Εθνικού Κήπου κι όταν κάθονται στα γαλανά παγκάκια ταξιδεύουν σε καλύτερες ημέρες του μέλλοντος

στα κράσπεδα της Ακροπόλεως, Ωδείον Ηρώδου του Αττικού 960 627 Athens in a poem

στα κράσπεδα της Ακροπόλεως, Ωδείον Ηρώδου του Αττικού

Κύπελλο παλιό λησμονημένο στα κράσπεδα της Ακροπόλεως,

στο φως από τον Υπόγειο της Ομόνοιας 640 423 Athens in a poem

στο φως από τον Υπόγειο της Ομόνοιας

“ἐς δάκρυα ἔπεσε το θέητρον” (Ἡρόδ.) Καθώς βγήκε στο φως από τον Υπόγειο της Ομόνοιας σαν από σκοτεινή καταπακτή από ξεχασμένη γαλαρία ορυχείου με χιλιάδες αμίλητους νεκρούς συντρόφους να ταξιδεύουν μαζί του, δεν είχε στο κεφάλι του στεφάνι καμωμένο από λίγα χορτάρια που ’χαν μείνει στην έρημη γη.

Πλατεία Ομονοίας, κι έχει δύσει  ο ήλιος των ανθρώπων 500 333 Athens in a poem

Πλατεία Ομονοίας, κι έχει δύσει  ο ήλιος των ανθρώπων

Φοβάμαι τη σημαία σας, πατέρες, τα εμβλήματα στη φονική σας χλαίνη, κομήτες, μισοφέγγαρα κι αστέρες· το φθόνο σας που απόκοσμα βαθαίνει και πυρπολεί τους άναρχους αιθέρες, το  χέρι σας στο σχήμα του πολέμου κι ό,τι σκιρτά στην ιαχή «λαέ μου».

ZΩΝΤΑΝΟΙ ΜΕΣ ΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ 820 483 Athens in a poem

ZΩΝΤΑΝΟΙ ΜΕΣ ΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ

Ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για το γκράφιτι στην Αθήνα. Graffiti, μια μορφή τέχνης σε δημόσιο χώρο που έχει να κάνει με τον εγωισμό, την οργή, την εξερεύνηση και την οικειοποίηση του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε. Στόχος της είναι η υπενθύμιση της ανθρώπινης ύπαρξης άλλα και η επικοινωνία. Σκοπός αυτού του ντοκιμαντέρ είναι να αναδείξει τον ρόλο…

poetic reality no12: Ένας στίχος στα μούτρα του αντιπάλου: Η αντίσταση της ποίησης 640 614 Athens in a poem

poetic reality no12: Ένας στίχος στα μούτρα του αντιπάλου: Η αντίσταση της ποίησης

«Στις πολιτικές κόντρες των ημερών,»έγραφε το 2002 ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, «η ποίηση είναι εκ των προτέρων χαμένη. Διότι το να πετάς αντί άλλου επιχειρήματος ένα στίχο στα μούτρα του αντιπάλου σου δεν είναι ‘πολιτικώς ορθόν’ στην εποχή μας. Ποτέ δεν ήταν. Αλλά κάποτε συνηθιζόταν, και τούτο σήμαινε κάτι – σήμαινε κάτι για τη ζωή, όχι…

στις σχάρες των αυτοκινήτων η Αθήνα 828 1280 Athens in a poem

στις σχάρες των αυτοκινήτων η Αθήνα

Εγώ, όταν θα μεγαλώσω θα γίνω Σεπτέβρης, έλεγε ο Αύγουστος.

για τους μεταξύ Τσακάλωφ και Αναγνωστοπούλου ιθαγενείς 1280 960 Athens in a poem

για τους μεταξύ Τσακάλωφ και Αναγνωστοπούλου ιθαγενείς

Πόσο που μ’ έβλαψε το κλίμα αυτής της πόλης. Λέει ο γιατρός… μα ό,τι να κάνεις κάθε μέρα συναντάς την κυλιόμενη απελπισία της Ομόνοιας και τα ικετήρια βλέμματα των κιναίδων στα ουρητήρια που σε ρωτούν διαρκώς την ώρα.

Ομόνοια – Άνω Πετράλωνα 1280 857 Athens in a poem

Ομόνοια – Άνω Πετράλωνα

Κορίτσι-εξουσία του λεωφορείου μέσα στο βράδυ κάθεσαι πλάι μου όπως ξανθό άνθος πίσω από φράχτην όπως άστρο που περπατάει στον κόρφο μου κι όμως μου λέει: Θα φύγω.

πιθανότητες ευτυχίας στην περιοχή της Αμερικάνικης Πρεσβείας 1000 683 Athens in a poem

πιθανότητες ευτυχίας στην περιοχή της Αμερικάνικης Πρεσβείας

Πόσο μ’ αρέσει ν’ ακούω τους ανθρώπους ν’ ανεβαίνουν με τ’ ασανσέρ και να μιλάνε Ρουμάνικα

«Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν» 800 607 Athens in a poem

«Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν»

Εν πρώτοις μόλις κατεβής εκ του σιδηροδρόμου, ευρίσκεσαι απέναντι βαθείας υπονόμου. Αλλά καθόσουν προχωρείς ο δρόμος μεγαλώνει και σε κυττάζουν βλοσυρώς και άνθρωποι και όνοι.

η σοφία της αναπνοής στον κήπο της Αθήνας 1280 1043 Athens in a poem

η σοφία της αναπνοής στον κήπο της Αθήνας

Θάλασσα πίνεις τα ποτάμια πίνεις όλα τα νερά μέσ’ στον καιρό της υπάρξεως ανάστροφα νέμεσαι την ομορφιά πέρα στη δύναμη που κλείνει ο ουράνιος αέρας όπως εδώ στην άνομη πόλη ο Εθνικός Κήπος καθαρίζει την ψυχή με ήλιο και με δέντρα.

«Στήλες Ολυμπίου Διός» (1933) 670 704 Athens in a poem

«Στήλες Ολυμπίου Διός» (1933)

Χλωμιάσανε τη νύχτα οι γλαυκές στήλες του ναού αλλ’ άσκοπα υψώνουν το λαβωμένο ανάστημά τους σε ουρανούς απρόσιτους

η Αθήνα ρουφάει τον ουρανό με καλαμάκι 1280 1766 Athens in a poem

η Αθήνα ρουφάει τον ουρανό με καλαμάκι

Φύγε πια λυσσασμένο καλοκαίρι πάρε από πάνω μου τα γηρατειά σου ιδρωμένα κορμιά καλλυντικές γυναίκες γέμισε κοκκινάδια και μπλεγμένα άσπρα μαλλιά η ψυχή μου…

Ανάμνηση από την Αθήνα 1280 856 Athens in a poem

Ανάμνηση από την Αθήνα

Ταράτσες με ραγισμένες μαλτεζόπλακες ρουφώντας τη βροχή πλυσταριά χαμηλοτάβανα γούρνες με παλιές καπελιέρες και στοίβες περιοδικά μπρούτζινες βρύσες λιωμένο σαπούνι της μπουγάδας

μια μέρα στα Καμίνια 150 150 Athens in a poem

μια μέρα στα Καμίνια

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει

Αθήναι. υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος 780 520 Athens in a poem

Αθήναι. υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος

«Αθήναι. Ανελίσσονται ραγδαίως τα γεγονότα που ήκουσε με δέος η κοινή γνώμη. Ο κύριος υπουργός εδήλωσεν, Δεν μένει πλέον καιρός…» «…πάρε κυκλάμινα… πευκοβελόνες… κρίνα απ’ την άμμο… πευκοβελόνες… γυναίκα…» «…υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος…» ΨΥΧΑΜΟΙΒΟΣ. Γιώργος Σεφέρης, απόσπασμα από την «Κίχλη», β΄, Ο ΗΔΟΝΙΚΟΣ ΕΛΠΗΝΩΡ, 1946.

Πέραμα Πέρασμα 150 150 Athens in a poem

Πέραμα Πέρασμα

τ’ όνειρο άγονο παραδέρνεται Αντρέας Παγουλάτος, Πέραμα (2006)

ὦ Ἀττική 1280 1172 Athens in a poem

ὦ Ἀττική

Δὲ σὲ σκεπάζει, ὦ Ἀττική, βαρειὰ χλαμύδα, ἐσένα Τὸ δάσος τὸ βαθήσκιωτο. Γυμνὰ τὰ θεῖα σου μέλη, Μαστοί, λαγόνες γλαφυρές, σφυρά, κάλλη γραμμένα. Καὶ στάζει ἀπὸ τὰ χείλη σου τοῦ Ὑμηττοῦ τὸ μέλι. Π. Νιρβάνας, «Αττική», Εκλεκταί Σελίδες: Ποιήματα, Αθήνα, 1922.

το βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ 1024 683 Athens in a poem

το βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ

Έρχομαι ήσυχα ήσυχα φεύγω Είμαι μέσα στο βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ Ο ύπνος μου εξουθενώνει το μυαλό δεν είχα ποτέ ανάγκη από ξεκούραση κι από υφασμένα στερεότυπα: το κτίριο νοικίάζεται είναι σταχτί κι έχει κτισμένα παράθυρα.

για έναν αρχάγγελο που χάθηκε πάνω από την πόλη 631 900 Athens in a poem

για έναν αρχάγγελο που χάθηκε πάνω από την πόλη

Είπανε για κείνο τον αρχάγγελο που έπεσε ξαφνικά στο μπαλκόνι μας την Τρίτη 21 Μαΐου του 78 πως ήταν αλκοολικός. Περνούσε λέει άμα νύχτωνε από όλα τα μπαρ της Αθήνας και γινότανε φέσι. Και το πρωί σαν χάραζε είπανε γύριζε λέει στους συναγγέλους του και στ’ άστρα ματιασμένος.

και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο» 1232 1343 Athens in a poem

και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο»

Οἱ δρόμοι κόκκινες γιομάτοι ἐπιγραφὲς τρανὰ τὴν ὥρα διαλαλοῦν τὴν ὁρισμένη. Ἀγέρας πνέει βορεινὸς ἀπ᾿ τὶς κορφὲς κι ἀργοσαλεύουνε στὰ πάρκα οἱ κρεμασμένοι. Μὲς στὴν Ἀθήνα ὅλα τὰ πρόσωπα βουβὰ καὶ περπατᾶν ἀργὰ στοὺς δρόμους «ἐν κινδύνῳ» ὡς τὶς ἑφτὰ ποὺ θ᾿ ἀκουστεῖ «Σιστὰς Μοσκβὰ» καὶ στὶς ὀχτὼ (βαλ᾿ τὸ σιγὰ) «Ἐδῶ Λονδίνο».

Τα εντελβάις των Εξαρχείων 1024 553 Athens in a poem

Τα εντελβάις των Εξαρχείων

Ξύπνησες με την επιθυμία να σκοτώσεις. Γευόμενος την ευωδιά των κρίνων. Τα μάτια σου οι φύλακες της αθωότητας σου. Οι ελπίδες σου τα λιγοστά εντελβάϊς.

Εισάγετε τον κωδικό: captcha

Our website uses cookies, mainly from 3rd party services. Define your Privacy Preferences and/or agree to our use of cookies.