ένα άσωτο παιδί στην πάχνη του Σαρωνικού 1242 1242 Athens in a poem

ένα άσωτο παιδί στην πάχνη του Σαρωνικού

Γέλιο τῶν θεῶν, Σαρωνικέ, πάντα μεγάλε, ποὺ δρομεῖς, τοῦ πλοίου μας εὐλογία, ὅμοια γαλήνη σου βαθιὰ κι ὅμοια βαθιὰ θ᾿ ἀκούαμε μεῖς ἐδῶ τὴν τρικυμία.

ο Οδυσσέας στην Ομόνοια 1280 720 Athens in a poem

ο Οδυσσέας στην Ομόνοια

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Μνήμη Μήτσου Αλεξανδρόπουλου Κι όμως κι αυτοί ξεκίνησαν κάποτε με τη χαριτωμένη αφέλεια και την κρυφή ματαιοδοξία ν’ αναμορφώσουν τον κόσμο. Ξεκίνησαν όλοι μαζί, καθένας χώρια, και τόδαν και τόβλεπαν: καθένας για ένα δικό του λόγο, μια ξεχωριστή φιλοδοξία, στεγασμένη κάτω από μια μεγάλη ιδέα, έναν κοινό σκοπό, – διάφανη στέγη που κάτω…

Αθήνα, σ’ αγαπάω να της λες, 2017 960 960 Athens in a poem

Αθήνα, σ’ αγαπάω να της λες, 2017

Μας πονάει και μετά κλαίει Και θέλει χάδια και αγκαλιές Και Αθήνα μου, σ’αγαπάω να της λες…

Ώρα επτά με τα ραδιόφωνα ανοιχτά 1280 960 Athens in a poem

Ώρα επτά με τα ραδιόφωνα ανοιχτά

Ομορφιά στου δειλινού τον πλαγίαυλο αργά που πάνε οι λυπημένοι μέσ’ στα φυλλώματα του Εθνικού Κήπου κι όταν κάθονται στα γαλανά παγκάκια ταξιδεύουν σε καλύτερες ημέρες του μέλλοντος

στα κράσπεδα της Ακροπόλεως, Ωδείον Ηρώδου του Αττικού 960 627 Athens in a poem

στα κράσπεδα της Ακροπόλεως, Ωδείον Ηρώδου του Αττικού

Κύπελλο παλιό λησμονημένο στα κράσπεδα της Ακροπόλεως,

στο φως από τον Υπόγειο της Ομόνοιας 640 423 Athens in a poem

στο φως από τον Υπόγειο της Ομόνοιας

«ἐς δάκρυα ἔπεσε το θέητρον» (Ἡρόδ.) Καθώς βγήκε στο φως από τον Υπόγειο της Ομόνοιας σαν από σκοτεινή καταπακτή από ξεχασμένη γαλαρία ορυχείου με χιλιάδες αμίλητους νεκρούς συντρόφους να ταξιδεύουν μαζί του, δεν είχε στο κεφάλι του στεφάνι καμωμένο από λίγα χορτάρια που ’χαν μείνει στην έρημη γη.

Πλατεία Ομονοίας, κι έχει δύσει  ο ήλιος των ανθρώπων 500 333 Athens in a poem

Πλατεία Ομονοίας, κι έχει δύσει  ο ήλιος των ανθρώπων

Φοβάμαι τη σημαία σας, πατέρες, τα εμβλήματα στη φονική σας χλαίνη, κομήτες, μισοφέγγαρα κι αστέρες· το φθόνο σας που απόκοσμα βαθαίνει και πυρπολεί τους άναρχους αιθέρες, το  χέρι σας στο σχήμα του πολέμου κι ό,τι σκιρτά στην ιαχή «λαέ μου».

ZΩΝΤΑΝΟΙ ΜΕΣ ΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ 820 483 Athens in a poem

ZΩΝΤΑΝΟΙ ΜΕΣ ΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ

Ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για το γκράφιτι στην Αθήνα. Graffiti, μια μορφή τέχνης σε δημόσιο χώρο που έχει να κάνει με τον εγωισμό, την οργή, την εξερεύνηση και την οικειοποίηση του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε. Στόχος της είναι η υπενθύμιση της ανθρώπινης ύπαρξης άλλα και η επικοινωνία. Σκοπός αυτού του ντοκιμαντέρ είναι να αναδείξει τον ρόλο…

poetic reality no12: Ένας στίχος στα μούτρα του αντιπάλου: Η αντίσταση της ποίησης 640 614 Athens in a poem

poetic reality no12: Ένας στίχος στα μούτρα του αντιπάλου: Η αντίσταση της ποίησης

«Στις πολιτικές κόντρες των ημερών,»έγραφε το 2002 ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, «η ποίηση είναι εκ των προτέρων χαμένη. Διότι το να πετάς αντί άλλου επιχειρήματος ένα στίχο στα μούτρα του αντιπάλου σου δεν είναι ‘πολιτικώς ορθόν’ στην εποχή μας. Ποτέ δεν ήταν. Αλλά κάποτε συνηθιζόταν, και τούτο σήμαινε κάτι – σήμαινε κάτι για τη ζωή, όχι…

στις σχάρες των αυτοκινήτων η Αθήνα 828 1280 Athens in a poem

στις σχάρες των αυτοκινήτων η Αθήνα

Εγώ, όταν θα μεγαλώσω θα γίνω Σεπτέβρης, έλεγε ο Αύγουστος.

για τους μεταξύ Τσακάλωφ και Αναγνωστοπούλου ιθαγενείς 1280 960 Athens in a poem

για τους μεταξύ Τσακάλωφ και Αναγνωστοπούλου ιθαγενείς

Πόσο που μ’ έβλαψε το κλίμα αυτής της πόλης. Λέει ο γιατρός… μα ό,τι να κάνεις κάθε μέρα συναντάς την κυλιόμενη απελπισία της Ομόνοιας και τα ικετήρια βλέμματα των κιναίδων στα ουρητήρια που σε ρωτούν διαρκώς την ώρα.

Ομόνοια – Άνω Πετράλωνα 1280 857 Athens in a poem

Ομόνοια – Άνω Πετράλωνα

Κορίτσι-εξουσία του λεωφορείου μέσα στο βράδυ κάθεσαι πλάι μου όπως ξανθό άνθος πίσω από φράχτην όπως άστρο που περπατάει στον κόρφο μου κι όμως μου λέει: Θα φύγω.

πιθανότητες ευτυχίας στην περιοχή της Αμερικάνικης Πρεσβείας 1000 683 Athens in a poem

πιθανότητες ευτυχίας στην περιοχή της Αμερικάνικης Πρεσβείας

Πόσο μ’ αρέσει ν’ ακούω τους ανθρώπους ν’ ανεβαίνουν με τ’ ασανσέρ και να μιλάνε Ρουμάνικα

«Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν» 800 607 Athens in a poem

«Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν»

Εν πρώτοις μόλις κατεβής εκ του σιδηροδρόμου, ευρίσκεσαι απέναντι βαθείας υπονόμου. Αλλά καθόσουν προχωρείς ο δρόμος μεγαλώνει και σε κυττάζουν βλοσυρώς και άνθρωποι και όνοι.

η σοφία της αναπνοής στον κήπο της Αθήνας 1280 1043 Athens in a poem

η σοφία της αναπνοής στον κήπο της Αθήνας

Θάλασσα πίνεις τα ποτάμια πίνεις όλα τα νερά μέσ’ στον καιρό της υπάρξεως ανάστροφα νέμεσαι την ομορφιά πέρα στη δύναμη που κλείνει ο ουράνιος αέρας όπως εδώ στην άνομη πόλη ο Εθνικός Κήπος καθαρίζει την ψυχή με ήλιο και με δέντρα.

«Στήλες Ολυμπίου Διός» (1933) 670 704 Athens in a poem

«Στήλες Ολυμπίου Διός» (1933)

Χλωμιάσανε τη νύχτα οι γλαυκές στήλες του ναού αλλ’ άσκοπα υψώνουν το λαβωμένο ανάστημά τους σε ουρανούς απρόσιτους

η Αθήνα ρουφάει τον ουρανό με καλαμάκι 1280 1766 Athens in a poem

η Αθήνα ρουφάει τον ουρανό με καλαμάκι

Φύγε πια λυσσασμένο καλοκαίρι πάρε από πάνω μου τα γηρατειά σου ιδρωμένα κορμιά καλλυντικές γυναίκες γέμισε κοκκινάδια και μπλεγμένα άσπρα μαλλιά η ψυχή μου…

Ανάμνηση από την Αθήνα 1280 856 Athens in a poem

Ανάμνηση από την Αθήνα

Ταράτσες με ραγισμένες μαλτεζόπλακες ρουφώντας τη βροχή πλυσταριά χαμηλοτάβανα γούρνες με παλιές καπελιέρες και στοίβες περιοδικά μπρούτζινες βρύσες λιωμένο σαπούνι της μπουγάδας

μια μέρα στα Καμίνια 150 150 Athens in a poem

μια μέρα στα Καμίνια

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει

Αθήναι. υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος 780 520 Athens in a poem

Αθήναι. υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος

«Αθήναι. Ανελίσσονται ραγδαίως τα γεγονότα που ήκουσε με δέος η κοινή γνώμη. Ο κύριος υπουργός εδήλωσεν, Δεν μένει πλέον καιρός…» «…πάρε κυκλάμινα… πευκοβελόνες… κρίνα απ’ την άμμο… πευκοβελόνες… γυναίκα…» «…υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος…» ΨΥΧΑΜΟΙΒΟΣ. Γιώργος Σεφέρης, απόσπασμα από την «Κίχλη», β΄, Ο ΗΔΟΝΙΚΟΣ ΕΛΠΗΝΩΡ, 1946.

Πέραμα Πέρασμα 150 150 Athens in a poem

Πέραμα Πέρασμα

τ’ όνειρο άγονο παραδέρνεται Αντρέας Παγουλάτος, Πέραμα (2006)

ὦ Ἀττική 1280 1172 Athens in a poem

ὦ Ἀττική

Δὲ σὲ σκεπάζει, ὦ Ἀττική, βαρειὰ χλαμύδα, ἐσένα Τὸ δάσος τὸ βαθήσκιωτο. Γυμνὰ τὰ θεῖα σου μέλη, Μαστοί, λαγόνες γλαφυρές, σφυρά, κάλλη γραμμένα. Καὶ στάζει ἀπὸ τὰ χείλη σου τοῦ Ὑμηττοῦ τὸ μέλι. Π. Νιρβάνας, «Αττική», Εκλεκταί Σελίδες: Ποιήματα, Αθήνα, 1922.

το βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ 1024 683 Athens in a poem

το βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ

Έρχομαι ήσυχα ήσυχα φεύγω Είμαι μέσα στο βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ Ο ύπνος μου εξουθενώνει το μυαλό δεν είχα ποτέ ανάγκη από ξεκούραση κι από υφασμένα στερεότυπα: το κτίριο νοικίάζεται είναι σταχτί κι έχει κτισμένα παράθυρα.

για έναν αρχάγγελο που χάθηκε πάνω από την πόλη 631 900 Athens in a poem

για έναν αρχάγγελο που χάθηκε πάνω από την πόλη

Είπανε για κείνο τον αρχάγγελο που έπεσε ξαφνικά στο μπαλκόνι μας την Τρίτη 21 Μαΐου του 78 πως ήταν αλκοολικός. Περνούσε λέει άμα νύχτωνε από όλα τα μπαρ της Αθήνας και γινότανε φέσι. Και το πρωί σαν χάραζε είπανε γύριζε λέει στους συναγγέλους του και στ’ άστρα ματιασμένος.

και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο» 1232 1343 Athens in a poem

και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο»

Οἱ δρόμοι κόκκινες γιομάτοι ἐπιγραφὲς τρανὰ τὴν ὥρα διαλαλοῦν τὴν ὁρισμένη. Ἀγέρας πνέει βορεινὸς ἀπ᾿ τὶς κορφὲς κι ἀργοσαλεύουνε στὰ πάρκα οἱ κρεμασμένοι. Μὲς στὴν Ἀθήνα ὅλα τὰ πρόσωπα βουβὰ καὶ περπατᾶν ἀργὰ στοὺς δρόμους «ἐν κινδύνῳ» ὡς τὶς ἑφτὰ ποὺ θ᾿ ἀκουστεῖ «Σιστὰς Μοσκβὰ» καὶ στὶς ὀχτὼ (βαλ᾿ τὸ σιγὰ) «Ἐδῶ Λονδίνο».

Τα εντελβάις των Εξαρχείων 1024 553 Athens in a poem

Τα εντελβάις των Εξαρχείων

Ξύπνησες με την επιθυμία να σκοτώσεις. Γευόμενος την ευωδιά των κρίνων. Τα μάτια σου οι φύλακες της αθωότητας σου. Οι ελπίδες σου τα λιγοστά εντελβάϊς.

σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα ο Λέοναρντ Κοέν 1000 1500 Athens in a poem

σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα ο Λέοναρντ Κοέν

Θυμάμαι τη μητέρα μου σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα τριάντα τριάντα πέντε χρόνια πριν, ένα θέαμα από τον Θεοδωράκη εκείνα τα υπέροχα τραγούδια-

για ένα ποίημα του Πολυτεχνείου 468 255 Athens in a poem

για ένα ποίημα του Πολυτεχνείου

ΙΙ Ο ένας γράφει συνθήματα στους τοίχους ο άλλος φωνάζει συνθήματα πάνω απ’ τους δρόμους ο τρίτος φοράει το παράθυρο τραγουδάει ανοιχτός Ρωμιοσύνη Ρωμιοσύνη τους τραυματίες τους κουβάλησαν στη βιβλιοθήκη

Ιλισσός 640 428 Athens in a poem

Ιλισσός

Ήταν εντελώς στα αρχίδια μου αν αυτό το ποτάμι λεγόταν Ιλισσός Αυτό που είχε σημασία, ήταν ότι ήταν το μοναδικό μέρος που μπορούσα να χωθώ για να ξεφύγω από τους μπάτσους Μπήκα από την είσοδο στην Καλλιθέα κι άρχισα να τρέχω μέσα στο στεγασμένο τσιμεντομένο ποτάμι ώσπου έτρεχα στο απόλυτο σκοτάδι χωρίς να βλέπω εντελώς…

Οδός Πανδρόσου 985 658 Athens in a poem

Οδός Πανδρόσου

Πολυαγαπημένες εικόνες της Αθήνας Στη συνοικία της Πλάκας δίπλα στο Μοναστηράκι ένας δρόμος λαϊκός με μαγαζιά πολλά.

Όταν με στίχους πρέπει να κρατήσεις ένα σώμα 426 640 Athens in a poem

Όταν με στίχους πρέπει να κρατήσεις ένα σώμα

Όταν έφευγα μέσα στον συμμοριτοπόλεμο απ’ τα χωριά του Όταν έφευγα όπου γεννήθηκα εν Ι.Π. Μεσολογγίου Όταν έφευγ’ από το Μεσολόγγι που δεν επέστρεψα όταν έφυγα Όταν κατεβαίνοντας απ’ το σχολείο στο Χαλάνδρι Όταν απέναντι στα χάνια και τη μικρή στενή οδό για να περάσω Όταν η Φιλοθέη ήταν ένας κινηματογράφος

Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ 640 426 Athens in a poem

Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ

Βρέχει Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ Μόνο από δάκρια πνιγόταν χωρισμένων και απολυμένων Και από σφαίρες… γέλια παιδιών… σιωπές εραστών… Καφέδες και τσιγάρα φοιτητών καφάσια με φρούτα και λαχανικά σε πάγκους τα Σάββατα

Με γέννησε το Μεταξουργείο 640 427 Athens in a poem

Με γέννησε το Μεταξουργείο

Σχεδόν ογδόντα χρόνια – είναι πολλά αυτά που μας χωρίζουν. Με γέννησε το Μεταξουργείο με άρπαξε από της Κατοχής τα δόντια η Κεφαλλονιά και με φανάτισε Σου γράφω τώρα από το κάποτε πολύδροσο Χαλάντρι εγώ ο πρώτος σου πακιστανός ο αόρατος άνθρωπος

Αθήνα: Το χωριό που έγινε πρωτεύουσα 640 434 Athens in a poem

Αθήνα: Το χωριό που έγινε πρωτεύουσα

Eκπομπή από τη Μηχανή του Χρόνου  (13.07.2014) για τα πρώτα βήματα της πρωτεύουσας.

μια αδέσποτη νύχτα στην πόλη 640 429 Athens in a poem

μια αδέσποτη νύχτα στην πόλη

Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά… Πρόκειται περί αγάπης ή αναμνήσεως της αγάπης; Παντού στην Αθήνα τραύματα νωχελικά Μόνον η αδέσποτη νύχτα της μένει ακόμα δική μας Σαν σκυλί σαν προδομένη αγάπη σαν διάχυτο λαϊκό τραγούδι Γιομάτο ευγένεια.

βόλια στους δρόμους της Αθήνας 1472 982 Athens in a poem

βόλια στους δρόμους της Αθήνας

και κατά συνέπεια η ποίηση είναι μια υπόθεση αντικοινωνική. Πιστεύει σε λέξεις και ιδεογράμματα και δεν βλέπει λόγου χάρη πως άλλο ένα δέντρο να ξαπλωθείς στον ίσκιο του κι άλλο το ίδιο δέντρο να πάρεις την ξυλεία του.

Καλοκαίρι. Κι αυτή η μοιραία πόλις η Αθήνα 1024 719 Athens in a poem

Καλοκαίρι. Κι αυτή η μοιραία πόλις η Αθήνα

Καλοκαίρι. Κι αυτή η μοιραία πόλις η Αθήνα σωστό καμίνι που μες στα πυρωμένα του ντουβάρια εμείς (σα δροσερά κλωνάρια) νυχταμέρα καρβουνιάζουμε.

Αθήνα προπολεμική, υπερτονική, κατατονική 640 478 Athens in a poem

Αθήνα προπολεμική, υπερτονική, κατατονική

Αθήνα προπολεμική-μεταπολεμική Και συ καφενείο-το καρύδι μέσα στο κλουβί

τρομαγμένα πρόσωπα στην Αθήνα: 1938 480 611 Athens in a poem

τρομαγμένα πρόσωπα στην Αθήνα: 1938

Ένα ταξίδι στην Αθήνα, όνειρο χαδεμένο είκοσι χρόνια.

Urban frame no 9: Αιξωνή: η ουτοπία του Δημήτρη Πικιώνη 640 424 Athens in a poem

Urban frame no 9: Αιξωνή: η ουτοπία του Δημήτρη Πικιώνη

Η Αιξωνή είναι ένας από τους συνοικισμούς της Άνω Γλυφάδας. Οριοθετείται δυτικά από τη λεωφόρο Βουλιαγμένης και συνορεύει στα νότια με την Άνω Βούλα. Πρόκειται για μια περιοχή με έντονο ανάγλυφο εδάφους, καθώς βρίσκεται σκαρφαλωμένη στη νοτιοδυτική πλαγιά του Υμηττού, και αρκετά υψηλή αξία γης -λόγω της γειτνίασης με το βουνό και της απρόσκοπτης θέας…

δρόμοι φτιαγμένοι με φωνές και χαλίκια / Lefteris Poulios, ‘Roads’ (1973) 640 426 Athens in a poem

δρόμοι φτιαγμένοι με φωνές και χαλίκια / Lefteris Poulios, ‘Roads’ (1973)

Δρόμοι – στιλπνά σκούρα χταπόδια τούτης της χώρας μου, που πάνω σας δίχως μορφή και δίχως βάρος πορεύεται το μέλλον.Κούρσες, πούλμαν, δεξαμενόπλοια, κάποιο ποδήλατο και κανένα σπουργίτι που κυλά τις αόρατες ρόδες του πάνω στην άσφαλτο.

οδός Σοφοκλέους, 1959 640 426 Athens in a poem

οδός Σοφοκλέους, 1959

Δεν έχω τίποτα γι’ αυτήν εδώ τη γυναίκα ούτε λύπη, ούτε κατανόηση, ούτε φωτιά για το τσιγάρο της

φευγιό στο Λυκαβηττό 640 360 Athens in a poem

φευγιό στο Λυκαβηττό

Κι ἀνέβηκα! Καὶ ξέφυγα! Καὶ χάμου ἡ Ἀθήνα σὰ νὰ πέθανε. Τὰ μύρα βουνίσια μὲ χτυπήσανε. Τριγύρα τὰ πεῦκα εἶναι προστάτισσα φρουρά μου.

Λένορμαν 218 424 640 Athens in a poem

Λένορμαν 218

Το ντοκιμαντέρ “Καπνεργοστάσιον” πραγματεύεται την ιστορία, το παρόν και το μέλλον ενός εξαιρετικού δείγματος βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, του Πρώην Δημόσιου Καπνεργοστασίου, επί της οδού Λένορμαν, με άξονα και φίλτρο την πολιτιστική του αξιοποίηση.

poetic reality no11: Η έκρηξη της μικρής φόρμας: Για τα ‘χαρτάκια’ του Γιώργου Πρεβεδουράκη, Πανοπτικόν, 2016. 585 360 Athens in a poem

poetic reality no11: Η έκρηξη της μικρής φόρμας: Για τα ‘χαρτάκια’ του Γιώργου Πρεβεδουράκη, Πανοπτικόν, 2016.

πάντως να το ξέρετε: τις καλύτερες θηλιές τις φτιάχνουνε στην Αθήνα έχουμε χρόνο- δεν έχουμε αυτό κι αν είναι κέρμα Χαρτάκια. Εναλλακτικά φέιγ-βολάν για πορείες. Πολεμοφόδια για εθισμένους. Εφημερίδες για φυλακισμένους. Τα κρατάς βαθιά μέσα στην τσέπη σου, τα κρεμάς στον τοίχο. Βγάλτε τα ρολόγια από το σπίτι∙ μετρήστε τον χρόνο με ‘χαρτάκια’. περασμένα μεσάνυχτα…

Εισάγετε τον κωδικό: captcha

Our website uses cookies, mainly from 3rd party services. Define your Privacy Preferences and/or agree to our use of cookies.