η σιωπή πού πίστεψε στο Πέραμα

η σιωπή πού πίστεψε στο Πέραμα

η σιωπή πού πίστεψε στο Πέραμα 1000 669 Athens in a poem

Δεν υπάρχει πιο γαλάζιο χρώμα από το χρώμα του ύπνου
καθώς τον διασχίζουν τα βλέφαρα του ασυρματιστή
ο θάνατος, σουλατσέρνοντας με τις ριγέ πυτζάμες στη γέφυρα, τοκίζει
τη διάρκειά του
μετρώντας τις μέρες του με τις νύχτες μας

Είναι η σιωπή πού πίστεψε στο Πέραμα
στα χείλη της διστάζουν ακόμη να ξεντυθούν οι επιθυμίες
συνοικία πού λύσσαξες να γίνεις αγκαλιά
και πού δεν είχες να ερωτευθείς παρά την ασφαλτό σου

Σε φωνάζει τριάντα μέρες μαύρος ωκεανός σαν λογαριασμός του
μπακάλη
σαν Καθαρή Δευτέρα πού καταράστηκε μια χλεμπονιάρα Τρίτη
στρώνει στα γράμματά σου ξένο σκοτάδι
ψιθύρους, ερωτόλογα

οργώστε εσείς όσο θέλετε το λιμάνι
μα αφήστε με αχάιδευτο στο χτεσινό μου γράμμα
στο στόμα μου τρίζει η τελευταία της λέξη
σαν αλμυρό δάκρυ στο όνειρο ενού τυφλού.

Μάριος Μαρκίδης, «Χρώματα» [BANGKOK 27.7.68], Ποιήματα προτέρου εντίμου βίου (1989)

Featured Image: http://stephaniadapolla.tumblr.com/

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Εισάγετε τον κωδικό: captcha

Our website uses cookies, mainly from 3rd party services. Define your Privacy Preferences and/or agree to our use of cookies.