All posts in Urban Poetics

ο κ. Καβάφης στην Αθήνα, καλοκαίρι 1901

Αθήναι, 17 Ιουνίου 11 π.μ. Η είσοδος στο λιμάνι του Πειραιώς έχει μεγαλοπρέπεια. Ο ίδιος ο Πειραιεύς είναι μια εμορφότατη μικρή πολιτεία. Ωραίο το θέαμα….

Συνοπτικά για ένα καλοκαίρι, 1979

Κρατούσα στους ώμους το δόγμα, Ιούλιος ήταν οικογενειακός, Και το μυαλό εκείνης είχε χαλάσει Από τον καύσωνα, τις σκευωρίες Κι απ’ τη μικρή την αμοιβή.

από Αφρική Αθήνα – Λίντα Ακέντε (δε) μιλάς

Από Κορυδαλλό πήγα Γλυφάδα, Βούλα, Μοσχάτο, Ψυχικό, έχω πάει Αθήνα παντού και Άνδρος, Σαντορίνη, Μύκονος, έχω δει Έλληνες, έχω δει Ελλάδα. Οι πιο πολλοί δεν…

Είκοσι εννέα του Μάη 1964. Αθήνα.

Ησυχάστε. Δεν πρόκειται για καμιά επέτειο (απ’ αυτές που λανσάρει ο «λυσσόδηκτος όχλος»), π.χ. για το γκρέμισμα της Σβάστικας από κάτι αργόσχολους νεανίες. Παρακαλώ. Είναι…

editorial no4: 4 χρόνια Athens In a Poem!

Πόσοι ανυποψίαστοι τοίχοι με στιχάκια; Για τον Υμηττό πάνω απ’τα ντουβάρια, ένα τραγούδι στο δρόμο για το Σκοπευτήριο, τις ανυπόφορες πράξεις μας κάτω από τον Αττικό ουρανό…

Ο Υμηττός πάνω απ’ τα ντουβάρια, Μάρτης 1956

Βρέχει Μέσα από τα σίδερα η βροχή κι ο άνεμος βρίσκουν τον τρόπο να μπούνε στη φυλακή

ακούω το τραγούδι τους στο δρόμο του Σκοπευτηρίου

Ξαφνικά χαμογελούν το Μάη τ’ άνθη είναι τα μάτια τους που δε σαπίζουν στους κήπους της Καισαριανής

κατηφορίζοντας στην πόλη

Κατηφορίζω τη Δραγατσανίου η παλιά γειτονιά έχει χτιστεί στη θέση της η οικογένεια με τον μικρό στον τρίτο και το ηλικιωμένο ζευγάρι στον τέταρτο τις…

Three Long Poems in Athens: Erēmē Gē-Perama-Kleftiko

Athens is an emblematic city, a place of significance. It is memory embodied in a multi-layered topos, a place of ruins with the Parthenon as…

βαθύτερος απ’ τον ήλιο

Πώς να υποφέρουμε τις πράξεις μας κάτω απ’ τον αττικό ουρανό – η αφοσίωση θέλει όλο το αίμα.

η αμφιβολία ανάμεσα Πανεπιστημίου και Σταδίου

Αυτοκτονία είναι η αμφιβολία ανάμεσα Πανεπιστημίου και Σταδίου είναι η σύγχυση της απροπόνητης ομπρέλας

κάποιος να πυρπολήσει την Ακρόπολη

Στον Ευγένιο Αρανίτση I Ξυπνήσαμε μια μέρα σε μια χώρα που η καλοσύνη ήταν μια λέξη που είχε φθαρεί. Ψάξαμε το δρόμο για τη θάλασσα,…

Αθήνα, πόλη επική και χαμένη

Ακόμα φοβάμαι ν’ ανοίξω την πόρτα το βράδυ. Κι αν καμιά φορά ανέμελος πετάγομαι στο δρόμο, ένα χέρι είναι, όπως και τότε, που πισθάγκωνα με…

ενώ στην Άγκυρα και στην Αθήνα τα πλήθη διαδηλώνουν

Δεν είμαι Τούρκος, όμως κι εγώ πατώ στη Μεσόγειο. Οι Τούρκοι στα βιβλία είναι αιμοδιψείς, όμως θαυμάζεις τι προσεκτικά φέρνουν το ποτηράκι του τσαγιού και…

ανεβαίνοντας τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με τον Νίκο Καζαντζάκη

Καθώς ο Κητς διαβάζοντας τον Όμηρο του Τσάπμαν έβλεπε πέρα να περνούν τα πλοία των αχαιών κι άκουγε για τον Έκτορα και τις Κυκλάδες, έτσι…