Type & hit enter to search

σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα ο Λέοναρντ Κοέν

Θυμάμαι τη μητέρα μου
σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα
τριάντα
τριάντα πέντε χρόνια πριν,
ένα θέαμα από τον Θεοδωράκη
εκείνα τα υπέροχα τραγούδια-
αποκοιμήθηκε
στην καρέκλα δίπλα μου
στο υπαίθριο θέατρο.
Είχε φθάσει εκείνη την ημέρα
από το Μοντρεάλ
και η συναυλία ξεκίνησε
κοντά μεσάνυχτα
κι αποκοιμήθηκε κατά τη διάρκεια
των μαντολίνων
των αναρριχόμενων αρμονιών
και των υπέροχων τραγουδιών.
Ήμουν νέος
δεν είχα παιδιά
δεν ήξερα μέχρι πόσο μακριά
η αγάπη σου μπορούσε να φτάσει,
δεν ήξερα πόσο κουρασμένη
μπορούσες να είσαι.

Λέοναρντ Κοέν, «Η κοιμισμένη μητέρα μου» (‘My Mother asleep’), μτφρ. Κατερίνα ΚαντσούBook of Longing, 2007.

remembering my mother
at a theatre in Athens
thirty
thirty-five years ago
a revue by Theodorakis
those great songs
she fell asleep
in the chair beside mine
in the open-air theatre
she had arrived that day
from Montreal
and the play started close to midnight
and she slept through
the mandolins
the climbing harmonies
and the great songs
I was young
I hadn’t had my children
I didn’t know how far away
your love could be
I didn’t know how
tired you could get

Start the conversation