Type & hit enter to search
  • p1
  • p2
  • p3
  • p4
  • p5
  • p6
  • p7
  • p8
  • p9
  • p10
  • p11
  • p12
  • p13
  • p14

μια μέρα στα Καμίνια

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει

ino-inexarchia-streetart-24-3-2015-site

Αθήναι. υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος

«Αθήναι. Ανελίσσονται ραγδαίως
τα γεγονότα που ήκουσε με δέος
η κοινή γνώμη. Ο κύριος υπουργός
εδήλωσεν, Δεν μένει πλέον καιρός…»
«…πάρε κυκλάμινα… πευκοβελόνες…
κρίνα απ’ την άμμο… πευκοβελόνες…
γυναίκα…»
«…υπερτερεί συντριπτικώς.
Ο πόλεμος…»
ΨΥΧΑΜΟΙΒΟΣ.

Γιώργος Σεφέρης, απόσπασμα από την «Κίχλη», β΄, Ο ΗΔΟΝΙΚΟΣ ΕΛΠΗΝΩΡ, 1946. Continue Reading →

  • photo1
  • photo2
  • photo3
  • photo4
  • photo5
  • photo6
  • photo7
  • photo8
  • photo9
  • photo10
  • photo11
  • photo12
  • photo13

Πέραμα Πέρασμα

τ’ όνειρο
άγονο
παραδέρνεται

Αντρέας Παγουλάτος, Πέραμα (2006)

tumblr_mxwvjbEQJH1sylkleo1_1280

ὦ Ἀττική

Δὲ σὲ σκεπάζει, ὦ Ἀττική, βαρειὰ χλαμύδα, ἐσένα
Τὸ δάσος τὸ βαθήσκιωτο. Γυμνὰ τὰ θεῖα σου μέλη,
Μαστοί, λαγόνες γλαφυρές, σφυρά, κάλλη γραμμένα.
Καὶ στάζει ἀπὸ τὰ χείλη σου τοῦ Ὑμηττοῦ τὸ μέλι.

Π. Νιρβάνας, «Αττική», Εκλεκταί Σελίδες: Ποιήματα, Αθήνα, 1922. Continue Reading →

3705577039_5498304219_b

το βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ

Έρχομαι ήσυχα
ήσυχα φεύγω
Είμαι μέσα στο βιαστικό πλήθος
της πλατείας του Κάνινγκ
Ο ύπνος μου εξουθενώνει το μυαλό
δεν είχα ποτέ ανάγκη από ξεκούραση
κι από υφασμένα στερεότυπα:
το κτίριο νοικίάζεται
είναι σταχτί
κι έχει κτισμένα παράθυρα. Continue Reading →

kariotakis-631x900

για έναν αρχάγγελο που χάθηκε πάνω από την πόλη

Είπανε για κείνο τον αρχάγγελο
που έπεσε ξαφνικά στο μπαλκόνι μας
την Τρίτη 21 Μαΐου του 78
πως ήταν αλκοολικός.
Περνούσε λέει άμα νύχτωνε
από όλα τα μπαρ της Αθήνας
και γινότανε φέσι.
Και το πρωί σαν χάραζε είπανε
γύριζε λέει στους συναγγέλους του
και στ’ άστρα ματιασμένος. Continue Reading →

78226g-emfylios-athens_high

και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο»

Οἱ δρόμοι κόκκινες γιομάτοι ἐπιγραφὲς
τρανὰ τὴν ὥρα διαλαλοῦν τὴν ὁρισμένη.
Ἀγέρας πνέει βορεινὸς ἀπ᾿ τὶς κορφὲς
κι ἀργοσαλεύουνε στὰ πάρκα οἱ κρεμασμένοι.

Μὲς στὴν Ἀθήνα ὅλα τὰ πρόσωπα βουβὰ
καὶ περπατᾶν ἀργὰ στοὺς δρόμους «ἐν κινδύνῳ»
ὡς τὶς ἑφτὰ ποὺ θ᾿ ἀκουστεῖ «Σιστὰς Μοσκβὰ»
καὶ στὶς ὀχτὼ (βαλ᾿ τὸ σιγὰ) «Ἐδῶ Λονδίνο». Continue Reading →

exarchia

Τα εντελβάις των Εξαρχείων

Ξύπνησες με την επιθυμία να σκοτώσεις.
Γευόμενος την ευωδιά των κρίνων.
Τα μάτια σου οι φύλακες της αθωότητας σου.
Οι ελπίδες σου τα λιγοστά εντελβάϊς. Continue Reading →

syntagma

σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα ο Λέοναρντ Κοέν

Θυμάμαι τη μητέρα μου
σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα
τριάντα
τριάντα πέντε χρόνια πριν,
ένα θέαμα από τον Θεοδωράκη
εκείνα τα υπέροχα τραγούδια- Continue Reading →

07_assets_polytexn

για ένα ποίημα του Πολυτεχνείου

ΙΙ
Ο ένας γράφει συνθήματα στους τοίχους ο άλλος
φωνάζει συνθήματα πάνω απ’ τους δρόμους ο τρίτος
φοράει το παράθυρο τραγουδάει ανοιχτός Ρωμιοσύνη Ρωμιοσύνη
τους τραυματίες τους κουβάλησαν στη βιβλιοθήκη Continue Reading →

_2646460_orig

Ιλισσός

Ήταν εντελώς στα αρχίδια μου αν αυτό το ποτάμι λεγόταν Ιλισσός
Αυτό που είχε σημασία, ήταν ότι ήταν το μοναδικό μέρος που μπορούσα να χωθώ
για να ξεφύγω από τους μπάτσους
Μπήκα από την είσοδο στην Καλλιθέα
κι άρχισα να τρέχω μέσα στο στεγασμένο τσιμεντομένο ποτάμι
ώσπου έτρεχα στο απόλυτο σκοτάδι
χωρίς να βλέπω εντελώς τίποτα πίσω μου
τίποτα εντελώς μπροστά μου
Ώσπου βρέθηκα με τα μούτρα μέσα στα βρομόνερα,
τις αποχετεύσεις και τα βιομηχανικά λύματα
Και η γλώσσα μου βούτηξε στα κάτουρα των ποντικιών Continue Reading →

13071909_988188544592615_8829065421879884825_o

Οδός Πανδρόσου

Πολυαγαπημένες εικόνες της Αθήνας
Στη συνοικία της Πλάκας
δίπλα στο Μοναστηράκι
ένας δρόμος λαϊκός με μαγαζιά πολλά. Continue Reading →

13

Όταν με στίχους πρέπει να κρατήσεις ένα σώμα

Όταν έφευγα μέσα στον συμμοριτοπόλεμο απ’ τα χωριά του
Όταν έφευγα όπου γεννήθηκα εν Ι.Π. Μεσολογγίου
Όταν έφευγ’ από το Μεσολόγγι που δεν επέστρεψα όταν έφυγα
Όταν κατεβαίνοντας απ’ το σχολείο στο Χαλάνδρι
Όταν απέναντι στα χάνια και τη μικρή στενή οδό για να περάσω
Όταν η Φιλοθέη ήταν ένας κινηματογράφος Continue Reading →

1
kallidromioy-exculture-web7

Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ

Βρέχει
Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ
Μόνο από δάκρια πνιγόταν χωρισμένων και απολυμένων
Και από σφαίρες…
γέλια παιδιών…
σιωπές εραστών…
Καφέδες και τσιγάρα φοιτητών
καφάσια με φρούτα και λαχανικά σε πάγκους τα Σάββατα Continue Reading →

11056542_959547584066250_6639605262923203811_n

Με γέννησε το Μεταξουργείο

Σχεδόν ογδόντα χρόνια – είναι πολλά
αυτά που μας χωρίζουν.

Με γέννησε το Μεταξουργείο
με άρπαξε από της Κατοχής τα δόντια η Κεφαλλονιά
και με φανάτισε

Σου γράφω τώρα
από το κάποτε πολύδροσο Χαλάντρι
εγώ
ο πρώτος σου πακιστανός
ο αόρατος άνθρωπος Continue Reading →