Type & hit enter to search

πιθανότητες ευτυχίας στην περιοχή της Αμερικάνικης Πρεσβείας

Πόσο μ’ αρέσει ν’ ακούω τους ανθρώπους ν’ ανεβαίνουν με τ’ ασανσέρ
και να μιλάνε Ρουμάνικα Continue Reading →

«Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν»

Εν πρώτοις μόλις κατεβής εκ του σιδηροδρόμου,
ευρίσκεσαι απέναντι βαθείας υπονόμου.
Αλλά καθόσουν προχωρείς ο δρόμος μεγαλώνει
και σε κυττάζουν βλοσυρώς και άνθρωποι και όνοι. Continue Reading →

η σοφία της αναπνοής στον κήπο της Αθήνας

Θάλασσα πίνεις τα ποτάμια πίνεις όλα τα νερά
μέσ’ στον καιρό της υπάρξεως ανάστροφα νέμεσαι την ομορφιά
πέρα στη δύναμη που κλείνει ο ουράνιος αέρας
όπως εδώ στην άνομη πόλη
ο Εθνικός Κήπος καθαρίζει την ψυχή με ήλιο και με δέντρα. Continue Reading →

«Στήλες Ολυμπίου Διός» (1933)

Χλωμιάσανε τη νύχτα οι γλαυκές στήλες του ναού
αλλ’ άσκοπα υψώνουν το λαβωμένο ανάστημά τους σε ουρανούς απρόσιτους Continue Reading →

η Αθήνα ρουφάει τον ουρανό με καλαμάκι

Φύγε πια λυσσασμένο καλοκαίρι
πάρε από πάνω μου τα γηρατειά σου
ιδρωμένα κορμιά καλλυντικές γυναίκες
γέμισε κοκκινάδια και μπλεγμένα άσπρα μαλλιά η ψυχή
μου… Continue Reading →

Ανάμνηση από την Αθήνα

Ταράτσες με ραγισμένες μαλτεζόπλακες
ρουφώντας τη βροχή πλυσταριά χαμηλοτάβανα
γούρνες με παλιές καπελιέρες και στοίβες περιοδικά
μπρούτζινες βρύσες λιωμένο σαπούνι της μπουγάδας Continue Reading →

  • p1
  • p2
  • p3
  • p4
  • p5
  • p6
  • p7
  • p8
  • p9
  • p10
  • p11
  • p12
  • p13
  • p14

μια μέρα στα Καμίνια

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει

Αθήναι. υπερτερεί συντριπτικώς. Ο πόλεμος

«Αθήναι. Ανελίσσονται ραγδαίως
τα γεγονότα που ήκουσε με δέος
η κοινή γνώμη. Ο κύριος υπουργός
εδήλωσεν, Δεν μένει πλέον καιρός…»
«…πάρε κυκλάμινα… πευκοβελόνες…
κρίνα απ’ την άμμο… πευκοβελόνες…
γυναίκα…»
«…υπερτερεί συντριπτικώς.
Ο πόλεμος…»
ΨΥΧΑΜΟΙΒΟΣ.

Γιώργος Σεφέρης, απόσπασμα από την «Κίχλη», β΄, Ο ΗΔΟΝΙΚΟΣ ΕΛΠΗΝΩΡ, 1946. Continue Reading →

  • photo1
  • photo2
  • photo3
  • photo4
  • photo5
  • photo6
  • photo7
  • photo8
  • photo9
  • photo10
  • photo11
  • photo12
  • photo13

Πέραμα Πέρασμα

τ’ όνειρο
άγονο
παραδέρνεται

Αντρέας Παγουλάτος, Πέραμα (2006)

ὦ Ἀττική

Δὲ σὲ σκεπάζει, ὦ Ἀττική, βαρειὰ χλαμύδα, ἐσένα
Τὸ δάσος τὸ βαθήσκιωτο. Γυμνὰ τὰ θεῖα σου μέλη,
Μαστοί, λαγόνες γλαφυρές, σφυρά, κάλλη γραμμένα.
Καὶ στάζει ἀπὸ τὰ χείλη σου τοῦ Ὑμηττοῦ τὸ μέλι.

Π. Νιρβάνας, «Αττική», Εκλεκταί Σελίδες: Ποιήματα, Αθήνα, 1922. Continue Reading →

το βιαστικό πλήθος της πλατείας του Κάνινγκ

Έρχομαι ήσυχα
ήσυχα φεύγω
Είμαι μέσα στο βιαστικό πλήθος
της πλατείας του Κάνινγκ
Ο ύπνος μου εξουθενώνει το μυαλό
δεν είχα ποτέ ανάγκη από ξεκούραση
κι από υφασμένα στερεότυπα:
το κτίριο νοικίάζεται
είναι σταχτί
κι έχει κτισμένα παράθυρα. Continue Reading →

για έναν αρχάγγελο που χάθηκε πάνω από την πόλη

Είπανε για κείνο τον αρχάγγελο
που έπεσε ξαφνικά στο μπαλκόνι μας
την Τρίτη 21 Μαΐου του 78
πως ήταν αλκοολικός.
Περνούσε λέει άμα νύχτωνε
από όλα τα μπαρ της Αθήνας
και γινότανε φέσι.
Και το πρωί σαν χάραζε είπανε
γύριζε λέει στους συναγγέλους του
και στ’ άστρα ματιασμένος. Continue Reading →

και στις οχτώ (βαλ᾿ το σιγά) «Εδώ Λονδίνο»

Οἱ δρόμοι κόκκινες γιομάτοι ἐπιγραφὲς
τρανὰ τὴν ὥρα διαλαλοῦν τὴν ὁρισμένη.
Ἀγέρας πνέει βορεινὸς ἀπ᾿ τὶς κορφὲς
κι ἀργοσαλεύουνε στὰ πάρκα οἱ κρεμασμένοι.

Μὲς στὴν Ἀθήνα ὅλα τὰ πρόσωπα βουβὰ
καὶ περπατᾶν ἀργὰ στοὺς δρόμους «ἐν κινδύνῳ»
ὡς τὶς ἑφτὰ ποὺ θ᾿ ἀκουστεῖ «Σιστὰς Μοσκβὰ»
καὶ στὶς ὀχτὼ (βαλ᾿ τὸ σιγὰ) «Ἐδῶ Λονδίνο». Continue Reading →

Τα εντελβάις των Εξαρχείων

Ξύπνησες με την επιθυμία να σκοτώσεις.
Γευόμενος την ευωδιά των κρίνων.
Τα μάτια σου οι φύλακες της αθωότητας σου.
Οι ελπίδες σου τα λιγοστά εντελβάϊς. Continue Reading →

σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα ο Λέοναρντ Κοέν

Θυμάμαι τη μητέρα μου
σ’ ένα θέατρο στην Αθήνα
τριάντα
τριάντα πέντε χρόνια πριν,
ένα θέαμα από τον Θεοδωράκη
εκείνα τα υπέροχα τραγούδια- Continue Reading →